Westerplas

Als vrede een ontmoeting was…

“Heb je nog iets moois gezien?”
Ik sta op het uitkijkpunt van de Westerplas van Schiermonnikoog.
Ik heb al wat gefilmd en foto’s gemaakt en ben verrukt over wat ik zie en hoor. Ik breek het filmen af als er een andere bezoeker aankomt en blijf genietend staan.
?????????????
“Prachtig hè?” probeer ik mijn gelukzaligheid te delen met de man die naast mij aan het fotograferen is. Hij kijkt me bevreemd aan en zegt niets.Ik ga door met verrukt kijken, genieten, in me opnemen van hetgeen ik zie en als vanzelf komt er een zin in me naar boven om dit beeld te verwoorden.
Dan voelt het klaar en ik zet een stap naar achteren om me los te maken van deze prachtige plek. Op dat moment is de man blijkbaar wel genegen contact te maken en hij vraagt: “Heb je nog iets moois gezien?”
Ik hoor zijn bedoeling of ik een van die vele watervogels herkent heb, een bijzonder exemplaar gespot heb. En een kort moment denk ik daar op te moeten reageren, iets naar zijn verwachting zeggen, toegevend dat ik werkelijk geen onderscheid weet te maken tussen al die zwemmende vogels, dat mijn onderscheidingsvermogen niet verder reikt dan eenden en waterhoentjes.
Maar dan herinner ik me louter zijn vraag: “Heb je nog iets moois gezien?”
En ik geef mijn antwoord, de zin die in me opgekomen was.
“Ja” zeg ik, “ik denk, dat als vrede een beeld zou zijn, het er zo uit zou zien.”
“Dat is mooi gezegd,” is zijn enigszins onthutste reactie.
“Ja” stem ik in en om te laten weten dat ik zijn onderliggende vraag ook gehoord heb, zeg ik: “Het zijn allemaal verschillende hè?”
“Ja” zegt hij, en ik hoor warmte en begrip in zijn stem, vermoedelijk heeft hij begrepen dat het mij niet om de verschillen en het onderscheid gaat.
“Het is prachtig”, besluit ik. En dan draai ik me definitief om, om mijn weg te vervolgen naar het dijkje.

En terwijl ik verder wandel realiseer ik me dat dit een ontmoeting was tussen linker en rechter hersenhelft. Een ontmoeting die voor beide iets toevoegde, inzicht gaf.
En terwijl ik dat opschrijf besef ik dat dat wederzijds inzicht alleen mogelijk was omdat het een ontmoeting in vrede was.

Als vrede een ontmoeting was…

Westerplas

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *