Het Raam

Ik heb een bank voor een raam en daar zit ik regelmatig op, alleen of samen met iemand anders, naar buiten te kijken. En dan zie ik dit.
RaamMaar ik zie ook regelmatig dieren voorbij komen, hazen, konijntjes, ratten, koeien, eenden en zelfs een vos heb ik al eens zien passeren. En natuurlijk ook het nodige gevogelte, duiven, zwanen, vinkjes, merels, uilen, vleermuizen, ooievaren, ik zie het allemaal, passeren en overvliegen, door die raam. En vorig jaar had ik zelfs uitzicht op een wespennest waar een buizerd een kijkje in kwam nemen.

Al een paar jaar geleden maakte een vriendin me erop attent dat je in plaats van een tarotkaart te trekken even goed voor een raam kunt gaan zitten en dat wat je ziet als orakel kunt gebruiken.

Sindsdien heeft mijn raam een extra dimensie gekregen. Dus zeker als ik ineens iets bijzonders zie, kijk ik ook even naar een diepere betekenis van hetgeen zich laat zien.

De vos bv. die toont zich zeer zelden of nooit en zeker niet op klaarlichte dag dus dat is een teken: Ben alert je hebt zojuist een vos ontmoet, dit is een mens die zich niet snel zal laten zien en zeker niet zal laten kennen!
Dat bleek een terechte conclusie.
Maar zit ik met een nieuwe vriend voor mijn raam en trekken er ineens twee zwanen over dan concludeer ik dat dit wel eens een duurzame relatie kan worden.
En ondertussen wordt er thee gedronken, chocolaatjes gegeten en worden er goede gesprekken gevoerd.

Een fijne bank dus, een goed raam.

Afgelopen week zag ik een egeltje voorbij lopen. Toen ik hier pas woonde heb ik een keer een egeltje meegenomen en hier in de tuin los gelaten om te voorkomen dat ie overreden zou worden. En zo af en toe ontmoette ik een egeltje in de tuin maar ik zag er nog nooit een voor mijn raam passeren. Hoe dan ook voor mij zijn alle egeltjes hier, dat ene egeltje of een van zijn/haar nazaten. Ik vind egeltjes enorm schattig, lief en kwetsbaar, maar ook vol vertrouwen. Doorgaans kun je heel dicht bij ze komen, als je ze maar niet aanraakt en dan praat ik met ze en dan lijken ze te luisteren.
Om kort te gaan, ik houd van egeltjes.

Dus toen ik gistermiddag ineens een egeltje druk bezig zag om losliggende natuur te verplaatsen naar de muur, waar zoveel begroeiing voor en over hangt, was ik helemaal gebiologeerd en wilde er iets van vastleggen.
En na wat mislukte pogingen wilde zij zich toch wel laten fotograferen.

Maar het riep ook vragen op:
Is dat een nestje om jongen in te krijgen? Nee, dat is te laat in het jaar.
Is het een nestje voor de winterslaap? Nee, dat is weer te vroeg in het jaar.
Ik vond het schattig maar kon er nog niet veel mee.

Vanochtend was ik buiten en zag ik haar weer. Dit keer kwam ze uit de begroeiing vóór het huis gekropen en liep, op en neer, naar en van het plekje bij de muur waar ze gisteren zo druk aan het nestelen was.
Ja, en toen wist ik het, dit gaat over verhuizen.

Ik ga tenslotte binnenkort verhuizen.

En toen ik samen met een collega, die ook pas verhuisd is, zat te lunchen, voor het raam, werden we getrakteerd op het egeltje op weg naar haar nieuwe plekje met een jong egeltje er achter aan.

Wauw wat een geschenk is dit.
Ik mag in al mijn schattige kwetsbaarheid, in vertrouwen, verhuizen. Eerst het nieuwe huis in orde maken en dan stapje voor stapje over gaan zodat ook mijn innerlijk kind mee kan.

Ik ben diep ontroerd.
Dank egeltjes

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Het Raam

  1. Cobi Schilp says:

    Dank je wel Odilia voor de inspirerende tekst over het egeltje, zelf houd ik ook erg van egeltjes, hun snuitjes vind ik heel lief en vroeger zag ik er vaak één rond onze vijver scharrelen. In onze buitentuin nu, zal ik ook eens zo naar al het leven gaan kijken, en misschien is de stilte van de avond wel de beste kans op een egel-ontmoeting. Het vertrouwen van dieren vergroot ook altijd mijn vertrouwen, fijn deze ont-moeting met je verhuisegeltjes. En op je nieuwe plek zijn ook vast weer lieve, behulpzame dieren (ook mensen) die je zullen gaan ondersteunen in nog meer vertrouwen. Maak er iets moois van en heb het goed,, Cobi

  2. Annette says:

    Beste Odilia, wat een bijzonder, tot de verbeelding sprekend, verhaal. Ik heb een enorm groot raam (een pui, als verlengde van de woonkamer) en weet zeker dat ik een volgende keer wat meer stil zal staan bij iets dat zich ‘daarachter’ afspeelt. In de 8 jaar dat ik hier woon, zijn er tal van bijzondere gebeurtenissen geweest die zich ‘in’ dit raam lieten zien. Dank voor het delen van dit verhaal & een heel voorspoedige verhuizing gewenst! Hartelijke groet, Annette

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *