2019

Weten jullie nog 2012, het jaar waarin de wereld verging.
2013 het jaar waarin allemaal nieuwe zaadjes tot ontkieming kwamen.
2014 het jaar waarin die plantjes allemaal gingen groeien.

2015 en 2016 de jaren waarin de oude structuren moesten worden afgebroken en losgelaten.
2017 het jaar van naakte waarheid.
2018 het jaar van aanvaarden en stappen zetten in de nieuwe werkelijkheid.

En nu 2019, het zevende jaar nadat de wereld verging.
Het jaar van bewust worden in de tijd.

Dat is zoiets als:
Erkennen dat de wereld en het leven cyclisch is en dat recyclen dus zin heeft, ook op grote schaal.

Èn
Wakker worden uit zinloze herhalingen van hetzelfde.

Welkom in 2019

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Oog in oog met een buizerd

Zondagmiddag 17.00 uur, ik loop een sluitrondje bij Samaya, alle gasten zijn weg, het huis is leeg. Ik sluit de deuren, doe de lichten uit en ineens hoor ik luid gerinkel in de gang die ik net verlaten heb. Mijn eerste gedachte is: heb ik iets aangeraakt wat wankel is komen te staan en nu valt? Ik loop terug en tot mijn verbazing hopt er een buizerd in de gang die op mijn aanwezigheid verwoed tegen de raam aan begint te springen waar hij, een stukje hoger, zojuist in gevallen is. Gevallen, vermoedelijk in zo’n duikvlucht met de poten vooruit om zijn prooi te kunnen pakken en direct een doorstart de lucht in te maken. Door de raam, in de gang beland, en ik verschijn als degene wiens territorium hij zomaar binnen gevallen is, dat is oppassen.
Lees verder

Posted in Uncategorized | 3 Comments

2018

3 december 2017
Eerste advent, ik woonde een viering bij en hoorde: het licht laten groeien in jezelf, maar wel, vanuit de duisternis.
Dus niet overschreeuwen met heel veel lichtjes op, om en in je huis.
Noch in duisternis verzinken, je mee laten nemen door alle negatieve berichten.
Nee, advent is de tijd waarin je, vanuit de duisternis, het licht laat groeien.
En dat sprak me aan want dat is heel erg de manier waarop ik het doe en heel erg waar ik nu ben.
En ik zie voor me hoe je dit in zo’n tijd met elkaar kunt delen, niet alleen een kaars aansteken, maar elkaar verhalen vertellen over de donkerte, de armoede, de oorlogen, de klimaat veranderingen, de vluchtelingen, het plastic continent in de oceaan, … enz. Net zo lang tot we daarmee verzadigd zijn.
En dan… Lees verder

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Verhuizen

27 jan-17
Nu ben ik dan eindelijk echt verhuisd. Ja, twee weken geleden eigenlijk maar die twee weken heb ik nog continu lopen verhuizen. Meubels op de juiste plek krijgen, dozen die al veel eerder waren verhuisd eindelijk eens uitpakken, spullen van het ene vertrek naar het andere verplaatsen, schuur op orde brengen om mijn fiets te kunnen gebruiken en zo meer. En naast dat natuurlijk wennen aan alle nieuwigheden, nieuwe plekken om mijn vertrouwde spullen te vinden, nieuwe gewoontes aanleren omdat die makkelijker werken in dit huis, oude gewoontes oppakken die dan toch nieuw voelen en zo meer.

Maar de grootste verandering Lees verder

Posted in Uncategorized | 13 Comments

Het Raam

Ik heb een bank voor een raam en daar zit ik regelmatig op, alleen of samen met iemand anders, naar buiten te kijken. En dan zie ik dit.
RaamMaar ik zie ook regelmatig dieren voorbij komen, hazen, konijntjes, ratten, koeien, eenden en zelfs een vos heb ik al eens zien passeren. Lees verder

Posted in Uncategorized | 2 Comments

Westerplas

Als vrede een ontmoeting was…

“Heb je nog iets moois gezien?”
Ik sta op het uitkijkpunt van de Westerplas van Schiermonnikoog.
Ik heb al wat gefilmd en foto’s gemaakt en ben verrukt over wat ik zie en hoor. Ik breek het filmen af als er een andere bezoeker aankomt en blijf genietend staan.
?????????????
“Prachtig hè?” probeer ik mijn gelukzaligheid te delen met de man die naast mij aan het fotograferen is. Hij kijkt me bevreemd aan en zegt niets. Lees verder

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Verbinding

Ik had een sessie bij een bijzonder mens en nou kom ik thuis als twee vrouwen met een kind. Een vrouw van 55, een van 34 en een kind van 4 en er loopt een gouden draad tussen onze harten. Zo:

In dat middelpunt, daar komen ze samen.
En zo kunnen alle mensen samen gaan, als de verbindingsdraad maar door/langs het centrum gaat. Lees verder

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Herfstmijmeringen

Herfst, de zomer voorbij, tijd van toenemende donkerte, het zonlicht neemt af.

Herfst, tijd van vruchten en zaden, oogsten, verzamelen en dit alles klaar maken om te bewaren voor winterse tijden. Hoe gaat dat in het leven? Lees verder

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Avocado’s, net mensen

Alweer een paar jaar geleden vertelde iemand me dat, als je avocadomoes maakt en je wil ‘m nog niet meteen opeten, je de pit erin moet doen om het wat langer houdbaar te maken. De avocado wordt dan minder snel bruin. Lees verder

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Vulkanologie

Ik ben op vakantie geweest naar Sicilië.
Aan de voet van de Etna, ben er ook op geweest. Machtig, hoog, bijzonder groots landschap. Ik waande me, daar, waar de wereld wordt gemaakt. Nou ja, in ieder geval, daar, waar het weer wordt gemaakt. Ik keek uit op 3000 m lager liggende steden, strand en zee. Ik zag wolken ontstaan en verdwijnen, zo voor mijn neus. Fascinerend.
Eén top, Lees verder

Posted in Uncategorized | Leave a comment